تا قیام قائم - عج
معرفی مقامات ولی زمان حضرت اباصالح المهدی-عجل الله تعالی ظهوره الشریف 

 با برخی برکات واعمال ماه شعبان آشنا شویم
پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمود : (شعبان ماه من است رحمت خدا بر کسی که در این ماه مرا یاری دهد)(اقبال سید)
پس از ماه رجب  المرجب دومین منزل برای سالک مراقب منزل ماه شعبان المعظم است.
ماهی که بر اساس برخی  روایات معتبر پیامبر گرامی اسلام آن را ماه خود می داند  و برای اعمال عبادی – معنوی در آن ارزش ویژه ای قائل است.
در ماه شعبان حوادث و اتفاقات زیادی به وقوع پیوسته که موجب تحول تاریخ و سیر زندگی انسانها شده و خواهد شد،
در این ماه ولادت با سعادت حضرت حسین بن علی ، حضرت عباس بن علی و حضرت علی ابن الحسین و حضرت بقیه الله الاعظم جناب ابا صالح المهدی علیهم السلام و عجل الله تعالی فرجه الشریف را داریم،
بعضی از بزرگان از اولیاء الله قوّیا احتمال داده اند که شب نیمه شعبان یکی از شبهای قدر باشد شبی که در صحرگاهان آن از دامن حضرت نرجس سلام الله علیها منجی جهان حضرت مهدی موعود امم ولادت یافت ، و عالم را به قدومش نورانی کرد،
آن پیشوائی که جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد، و انتظار ظهورش افضل اعمال امت است، یاری رساندن به رسول خدا در این ماه (بلکه در تمامی ایام ) به چیست؟
1- به تحصیل معرفت، شناخت ، آگاهی، از خداوندی خدا و اسماء حسنای او و اوصاف متعالیش، و به وصول به کنه و باطن معارف الهی و مقامات معنوی و راز عبودیت و بندگی از راه دریافت درونی و پذیرش قلبی و کشف و شهود حقایق آفاقی و انفسی وجدا شدن ازعوالم مادی و ورود به دریای نور و روشنائی (( حتی تخرق ابصارالقلوب حجب النور فتصل الی معدن العظمه ))
صادق آل محمد صلوات الله علیه در همین رابطه می فرماید:
(( لو علم الناس ما فی فضل معرفه الله ما مدّوا اعینهم الی ما متَّع به الاعداء ، من زهره الحیاه الدنیا))
یعنی – اگر مردم می دانستند که در معرفت خدا چه فضل و فضیلت و ارج و منزلت است، هرگز به آنچه اهل دنیا بدان دل خوش کرده اند و سرگرم شده اند دست دراز نمی کردند و چشم باز     نمی نمودند، واز اشتغال به معرفت چنان لذتی می بردند که از هیچ چیز دنیا یاد نمی کردند ولذت نمی بردند-
2- دعا و نیایش –
 ایجاد ارتباط با رب العالمین  و مالک یوم الدین  خداوند رحمان و رحیم با اظهار بندگی و ابراز فروتنی فرمان برداری ، که ((نیاش مغز و باطن عبادت است )) و نردبان عروج و تعالی بنده است.
درماه مبارک شعبان از هر عبارت و متن صحیح ومحکمی که از معصوم یا غیر معصوم رسیده باشد، یا خودمان بر زبان جاری سازیم و با خداوند راز و نیاز کنیم می توان به قصد تحصیل رضای او و ثواب استفاده کرد،
ولی بهترین روش استفاده از دعاها ی منسوب به ائمه معصومین علیهم السلام می باشدو در میان تمام دعاهای ماه شعبان، مناجات شعبانیه است که از ابوعبدالله حسین بن محمد ابن خالویه از مولا امیر المومنین علی ابن ابی طالب(ع) نقل کرده است که مولا و فرزندانشان در ماه شعبان می خواندند- 
بر این مناجات شرحهای زیادی از طرف علماء بزرگوار نوشته شده ومورد توجه خاص مومنین بوده و هست،
دیگر از دعاهای معروف ماه شعبان ، صلوات معروف به ((شجره النبوه )) است که بزرگانی چون ابوجعفر طوسی و محمد بن علی طرازی از امام علی بن الحسین (ع) نقل کرده اند که آن حضرت در ظهرهای ماه شعبان و نیز در شب نیمه شعبان آنرا قرائت می فرمودند


3- نماز خواندن که برقرار کردن ارتباطی خاص با خداوند متعال است،
تکلیف تمام پیامبران ومورد توجه ویژه آنان بوده ، که فرزندان ، خویشان و امت را به اقامه آن فرمان می دادند ،
حضرت ابراهیم همسر و فرزندش را در سرزمین خشک و سوزناک مکه مسکن داد  وعرض کرد((ربنا لیقیوا الصلاه)) پروردگارا تا نماز به پا دارند ،حضرت لقمان به فرزندش تو صیه می کند ، ((یا بنیّ اقم الصلاه)) فرزندم نماز را به پا دار.و حضرت عیسی در گهواره می گوید  ، ((واوصانی بالصلاه )) از جمله سفارشهای خدا به من ، تو جه به نماز است.خداوند به رسول گرامی اسلام می فرماید  ، ((فصلّ لربک )) پس برای خدا نماز بحا آور.
وبه تمام بندگان می فرماید  ، از صبر و نماز یاری بجوئید ، (( واستعینوا بالصبروالصلاه)) که در برخی روایات صبر به روز تفسیر شده.آری تمام انبیاء الهی به اقامه نماز سفارش کرده اند و نیز ائمه معصومین علیهم السلام که در روایتی آمده که امام صادق علیه السلام قبل از وفاتشان ، فرزندان و خویشان را جمع کردند و به آنها فرمودند از ما نیست کسی که نمازش را سبک شمارد(( لیس منا من استخف بصلا ته))
نماز پیمان خدا میان بندگان است  ، نماز ستون دین است  ، نماز کلید بهشت است ، نماز وسیله تقرب بنده به خدا است- نماز نابود کننده شیطان است  ، نماز معراج مومن است.
نماز واجبی است که قابل اسقاط کلی نیست بلکه بر نشسته  ، بیمار ، حاضر ، مسافر ، گویا ، لال واجب است وبر خوابیده یا بیهوش ، یا مست  ، قضایش هر چند پس از مرگش واجب خواهد بود-
لذا در روایات معتبر رسیده که ترک نماز با علم به وجوب آن و از روی عمد مساوی با کفر به خدا است ، چرا که تارک نماز با این خصوصیت ارتباط خود را با خالق و پروردگار خود عمداً قطع کرده و راهش را جدا کرده است.
و اینک ایام پر برکت شعبان بهانه ایست برای عاشقان عبادت و عبودیت که بر محتوای نمازهای واجب بیفزایند و حتی الامکان از انجام نمازهای مستحبی که در کتابهای مربوط مثل (( مفاتیح الجنان)) و امثال آن وارد شده بهره مند شوند ،
و چه بهتر کسانی که نمازی از آنها قضا شده در ایام ماه شعبان بجای خواندن  نمازهای مستحب قضای نمازهای واجب خود را بجا آوردند ، موفق باشید

[ چهارشنبه ٧ امرداد ۱۳۸۸ ] [ ۱:۱٤ ‎ب.ظ ] [ میرناصر بوذری ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

امکانات وب