در مدح عباس بن علی علیهماالسلام

زهی فرزند حیدر کز رشادت

ربود از همگنان گوی سعادت

عیان از دامن ام البنین شد

درخشان کوکب زهد و عبادت

به رضوان غبطه می ورزد بر او

که دارد افسر فیض و سیادت

به مولایش حسین بن علی داشت

ز جان عباس اخلاص و ارادت

ادب را بین که ماه از بعد خورشید

تجلی کرد هنگام ولادت

ولی پیش از برادر، آن علمدار

روان شد سوی میدان شهادت

ولی پیش از برادر، آن علمدار

روان شد سوی میدان شهادت

"دکتر قاسم رسا"

/ 1 نظر / 19 بازدید
زهرا

(نیاز قافله سالار بود میر و علمداری نگاه تیره دشمن به سوی مرد میدانی همه گویند بسی ترسان عجب قامت رعنایی به تیر دشمنان هر دم نگاهش تیره می گردد به ناگه میر میدان دو دستش از تن جدا گردد تربت پاک حسین بوی شهادت میدهد قصه عباس علی نام حمایت میدهد اللهم عجل لولیک الفرج